طهارت هر دو با معارضه‌ى طرفينى ساقط است ، بنابراين هيچ‌يك از اين دو محكوم به‌طهارت نيست ، ولى هنگامىكه يكى از آن‌ها - به‌هر وسيله‌اى - از دسترس شما خارج شد در مورد آن ديگرى شك در نجاستش ابتدايى است كه در اين صورت قاعده‌ى طهارت جارى است ، ولى در فرض گذشته قاعده‌ى طهارت مبتلا به‌معارض بود ، و اكنون كه معارض به‌زمين ريخته و ناچيز شده و يا از دسترس شما بيرون رفته ، قاعده‌ى طهارت در اين باقى مانده بىمعارض مىشود و آن را محكوم به‌طهارت مىكند . و اين جريانِ به‌شك انداختنِ عمدى ، خود راهى است شرعى كه حتىالمقدور انسان خود را از يقين به‌نجاست برهاند چنان‌كه ازامام صادق عليه السلام نقل شده كه به‌هنگام بول كردن ، آبى را كه ترشح مىكند به‌روى زمين ريختند تا اگر پس از بول ترشحى را مشاهده كردند بگويند « هذا من ذلك » اين رطوبت - شايد - از آن ترشح بوده است . مسأله‌ى 62 - اگر به‌يكى از چند چيز كه نجس ميان آن‌هاست چيز ديگرى كه مرطوب است برخورد كند ، اين برخوردكننده پاك است زيرا موردش مشكوك مىباشد ، ولى اگر با همه‌ى آن‌ها با رطوبت برخورد كند متنجس خواهد بود . مگر اين‌كه مورد شك متنجس باشد كه برخوردش - مگر با انتقال - آن‌چيزى را متنجس نمىكند . چون مُتَنَجِّسْ كلًا مُنَجِّس نيست . پاك‌كننده‌هاى نجاسات يا مُطَهِّرات آب مسأله‌ى 63 - آب در صورتى كه دگرگون‌شده به‌وسيله‌ى نجاست نباشد ، و نيز هر آب مضافِ پاكى ، پاك‌كننده است . مسأله‌ى 64 - به‌همين اندازه كه آب عين نجاست را از بين ببرد براى حكم به‌پاكى مكان نجاست كافى است ، مگر ظرف آبى را كه سگ يا خوك ليسيده باشند كه اين ظرف